W środę 20 maja po zachodzie Słońca na zachodnim niebie będzie widoczne zbliżenie Księżyca i Jowisza. Oba obiekty znajdą się w niewielkiej odległości kątowej, wynoszącej około 2,5 stopnia, czyli mniej więcej pięć średnic tarczy Księżyca.
Księżyc będzie znajdował się kilka dni po nowiu i pokaże wąski sierp oświetlony w około 22 procentach. Jowisz, jako jasny punkt położony w jego pobliżu, powinien być łatwy do odnalezienia gołym okiem, o ile zachodni horyzont nie będzie zasłonięty przez zabudowę, drzewa lub wzniesienia.
Najlepszy moment na obserwację przypadnie po zmierzchu, gdy niebo będzie już dostatecznie ciemne, a oba obiekty nadal pozostaną nad horyzontem. Z terenu Polski należy szukać ich w sektorze zachodnim, z późniejszym przesuwaniem się ku północnemu zachodowi.
Odległość 2,5 stopnia i warunki widoczności
Dystans około 2,5 stopnia oznacza, że Księżyc i Jowisz bez problemu zmieszczą się w polu widzenia typowej lornetki. Zjawisko będzie także dobrze widoczne bez sprzętu optycznego, ponieważ jasność Jowisza pozwala odróżnić go od gwiazd nawet na niebie jeszcze częściowo rozjaśnionym po zachodzie Słońca.
Układ będzie stopniowo obniżał się nad horyzontem. Po zmierzchu oba ciała znajdą się nad zachodnim niebem, a po północy schowają się za horyzontem północno-zachodnim. Im późniejsza pora obserwacji, tym większe znaczenie będzie miała przejrzystość atmosfery przy horyzoncie.
Warto rozpocząć obserwacje wcześniej, zanim Księżyc i planeta znajdą się nisko. Przy małej wysokości nad horyzontem obraz jest silniej zniekształcany przez atmosferę, a jasność obiektów może być osłabiana przez pył, wilgoć i lokalne zanieczyszczenie światłem.
Światło popielate na ciemnej części tarczy Księżyca
Dzisiejsza faza Księżyca sprzyja obserwacji światła popielatego. Jest to słabe pojaśnienie nocnej części tarczy, powstające wtedy, gdy światło słoneczne odbija się od Ziemi, pada na Księżyc, a następnie wraca w kierunku obserwatora.
Przy oświetleniu tarczy na poziomie 22 procent kontrast między jasnym sierpem a ciemną częścią Księżyca nadal pozwala szukać tego zjawiska. Najlepiej widoczne będzie przez lornetkę lub na zdjęciach wykonanych z krótkim czasem ekspozycji dla sierpa i dłuższym dla słabszej części tarczy.
Zbliżenie Księżyca i Jowisza będzie również dobrym kadrem dla fotografii nocnego nieba. Przy krótkich ogniskowych można ująć oba obiekty wraz z fragmentem krajobrazu, natomiast obiektyw 100-200 mm pozwoli wyraźniej pokazać separację kątową oraz położenie jasnej planety względem księżycowego sierpa.
