W piątkowy wieczór około godziny 22:02 czasu lokalnego z terenu Poznania zarejestrowano przelot obiektów powiązanych z misją Falcon 9. Zjawisko było widoczne bardzo nisko nad południowo-zachodnim horyzontem, na elewacji wynoszącej około 3°, co znacząco ograniczało czas obserwacji do kilkudziesięciu sekund.
Tor lotu wskazywał na fazę końcową misji, związaną z przygotowaniem drugiego stopnia rakiety do deorbitacji. W tym samym obszarze nieba widoczna była również formacja satelitów Starlink, poruszająca się po zbliżonej trajektorii orbitalnej.
Gazy wylotowe i charakterystyka zjawiska
W kulminacyjnym momencie przelotu doszło do emisji gazów wylotowych, które były widoczne jako rozmyta, rozszerzająca się struktura o niskiej jasności powierzchniowej. Tego typu zjawiska pojawiają się podczas manewrów korekcyjnych lub przygotowania do wejścia w atmosferę i są dobrze znane z obserwacji drugich stopni Falcona 9.
Niska elewacja oraz obecność warstw atmosfery przy horyzoncie wpłynęły na wyraźne osłabienie kontrastu. Mimo to obiekt pozostał dostrzegalny gołym okiem, co sugeruje znaczną jasność chwilową, typową dla oświetlonych przez Słońce elementów znajdujących się na wysokościach orbitalnych.
Warunki obserwacyjne i kontekst przelotu
Widoczność tego typu zjawisk wynika z geometrii oświetlenia. Obiekty znajdujące się na niskiej orbicie okołoziemskiej pozostają oświetlone przez Słońce, mimo że dla obserwatora na powierzchni Ziemi panuje już noc. Analogiczny mechanizm odpowiada za widoczność przelotów ISS oraz satelitów Starlink.
