Wieczorne przeloty Międzynarodowej Stacji Kosmicznej nad Polską w tym sezonie dobijają do końca. W poniedziałek 1 grudnia czeka nas jeden z ostatnich przelotów widocznych o tej porze, tuż po zapadnięciu zmroku. Choć nie będzie to bardzo wysoki przelot, warunki wciąż pozwalają na łatwą obserwację gołym okiem, o ile zadbamy o odpowiednie miejsce i godzinę.
Parametry przelotu ISS 1 grudnia
W poniedziałek ISS pojawi się nad Polską w godzinach wczesno wieczornych. Około 16:48 stacja wyjdzie nad zachodni horyzont na wysokości około 10 stopni. Na niebie będzie to wyglądało jak jasny punkt, który wyraźnie porusza się na tle nieruchomych gwiazd.
Po starcie z zachodu ISS będzie stopniowo wspinać się wyżej nad horyzont. Około 16:51 znajdzie się w najwyższym punkcie przelotu, na wysokości około 26 stopni nad południowo zachodnią częścią nieba. To moment, w którym stacja będzie najlepiej widoczna, ponieważ jednocześnie będzie najwyżej i nadal wystarczająco jasno świeciła dzięki odbitemu światłu słonecznemu.
W kolejnych minutach ISS zacznie obniżać swoją elewację i przesuwać się w stronę południowego wschodu. Około 16:54 zakończy widoczny przelot, znikając na wysokości około 10 stopni nad południowo wschodnim horyzontem. Całość widowiska potrwa więc nieco mniej niż 6 minut, co daje dość czasu, żeby spokojnie śledzić ruch stacji od zachodu po przeciwną stronę nieba.
Jasność przelotu wyniesie około -1,5 magnitudo. Nie jest to maksymalna możliwa jasność ISS, ale nadal bez problemu pozwala zobaczyć stację gołym okiem nawet z terenów podmiejskich.
Jak obserwować?
Do samej obserwacji nie potrzeba specjalistycznego sprzętu. Gołe oczy w zupełności wystarczą, a prosta lornetka może jedynie delikatnie poprawić komfort, pokazując bardziej wyraźny, nieco wydłużony kształt stacji. Duże powiększenia teleskopowe nie są praktyczne, ponieważ ISS porusza się szybko, co wymagałoby ciągłego i precyzyjnego prowadzenia.
Osoby zajmujące się fotografią mogą potraktować ten przelot jako okazję do wykonania prostych ujęć z długimi czasami naświetlania, na których stacja zostawi jasny ślad na tle gwiazd. Wystarczy statyw, aparat z możliwością manualnego ustawienia czasu oraz zaplanowanie kadru tak, aby objąć zachodnio południowy fragment nieba.
