W czwartek 22 stycznia Międzynarodowa Stacja Kosmiczna przeleci wysoko nad Polską podczas krótkiego, wieczornego okna obserwacyjnego. Najjaśniejsza faza zjawiska przypadnie w okolicach 17:58, gdy ISS osiągnie 80° nad południowym niebem i jasność około -3,8 mag.
Międzynarodowa Stacja Kosmiczna jako obiekt obserwacyjny
ISS jest załogową stacją orbitalną poruszającą się na niskiej orbicie okołoziemskiej. Z powierzchni Ziemi będzie wyglądać jak bardzo jasny punkt przesuwający się płynnie po niebie, bez migotania typowego dla samolotów i bez przerw charakterystycznych dla satelitów obracających się.
Widoczność ISS zależy od geometrii oświetlenia. Stacja będzie świecić, ponieważ jej panele i moduły będą odbijać światło Słońca, mimo że dla obserwatora na Ziemi będzie to już pora wieczorna.
Trasa i parametry przelotu ISS 22 stycznia
Przelot rozpocznie się o 17:55, gdy ISS pojawi się 10° nad zachodnim horyzontem. Początkowo obiekt będzie nisko, dlatego kluczowe okaże się możliwie odsłonięte niebo na kierunku zachodnim.
Maksymalna wysokość przypadnie o 17:58:17. W tym momencie stacja osiągnie 80° nad horyzontem i znajdzie się blisko środka nieboskłonu. Taka kulminacja oznacza przelot bardzo wysoko, praktycznie w pobliżu zenitu, co zwykle przekłada się na najlepszą czytelność toru lotu i najwyższy kontrast na tle nieba.
Zakończenie widoczności nastąpi o 17:59:49, gdy ISS będzie jeszcze 29° nad wschodnim horyzontem. Całość potrwa 4 minuty i 53 sekundy, a tor przejścia poprowadzi od zachodu w stronę wschodu.
Warunki obserwacji i identyfikacja obiektu na niebie
Przy jasności -3,8 mag ISS będzie obiektem łatwym do zauważenia gołym okiem, także na tle nieba, które o tej porze może pozostawać jeszcze rozjaśnione zmierzchem. Do obserwacji wystarczy wyjść w miejsce z możliwie szerokim widokiem na zachód na początku przelotu i przygotować się na szybkie przejście stacji w kierunku zenitu.
ISS będzie poruszać się jednostajnie, wyraźnie szybciej niż samoloty, a w końcowej fazie zaniknie nagle, gdy wejdzie w cień Ziemi lub zbliży się do warstwy atmosfery ograniczającej widoczność przy niższych wysokościach.
