W czwartek 26 marca na niebie dojdzie do koniunkcji Księżyca z Jowiszem. To zjawisko będzie łatwe do zauważenia nawet bez sprzętu, bo oba obiekty należą do najjaśniejszych punktów wieczornego nieba.
W Polsce duet pokaże się wysoko nad południowym horyzontem. Taka geometria sprzyja obserwacjom, bo patrzymy przez mniejszą warstwę atmosfery, a obraz jest stabilniejszy niż przy obiektach wiszących nisko nad linią zabudowy.
Kiedy nastąpi największe zbliżenie i jak daleko będą od siebie
Największe zbliżenie Księżyca i Jowisza przypadnie w ciągu dnia, ale najlepszy widok zacznie się po zmierzchu. Wieczorem odległość kątowa między nimi wyniesie około 4 stopni, czyli na tyle mało, że oba obiekty bez trudu zmieszczą się w jednym polu widzenia typowej lornetki.
Księżyc będzie oświetlony w około 60%, więc na granicy dnia i nocy na tarczy wyraźnie zarysuje się terminator z kontrastowymi kraterami i cieniami. Jednocześnie blask Księżyca nie powinien całkowicie „zgasić” Jowisza, który pozostanie dominującym, jasnym punktem tuż obok.
Wysokość zestawu sięgnie około 60 stopni nad południowym horyzontem, co jest jednym z kluczowych atutów dzisiejszej koniunkcji.
Obserwacje w praktyce: lornetka, teleskop i tło gwiazd
Koniunkcja Księżyca z Jowiszem będzie widoczna przez całą pierwszą połowę nocy. Para będzie przesuwać się ku zachodowi i zajdzie dopiero w okolicach godziny 03:00, więc czasu na obserwacje wystarczy także przy późniejszym wyjściu.
Warto kierować wzrok w rejon gwiazdozbioru Bliźniąt. W pobliżu powinny być widoczne również jasne gwiazdy Kastor i Polluks, które ułatwią orientację na niebie.
W lornetce Jowisz pozostanie wyraźnym dyskiem światła, a przy spokojnym powietrzu mogą zarysować się jego najjaśniejsze księżyce. W teleskopie dzisiejszy układ będzie szczególnie wdzięczny do krótkich sesji wizualnych i zdjęć: wysokie położenie sprzyja rejestrowaniu pasów chmur na tarczy planety oraz czterech księżyców galileuszowych, o ile seeing pozwoli na większe powiększenia.
