We wtorek 3 marca przypada pełnia Księżyca. Tarcza będzie w 100% oświetlona, a zjawisko będzie obserwacyjnie dostępne od momentu wschodu Księżyca aż do świtu kolejnego dnia.
Księżyc pojawi się nad wschodnim horyzontem około godziny 18. Początkowo będzie znajdował się bardzo nisko, co stworzy korzystne warunki do obserwacji w otoczeniu zabudowy i elementów krajobrazu. Wraz z upływem czasu będzie wznosił się coraz wyżej, osiągając największą wysokość około północy.
Widoczność zakończy się około godziny 7 rano 4 marca, gdy tarcza zajdzie za zachodni horyzont. Oznacza to niemal 13 godzin ciągłej obecności pełni na nocnym niebie.
Parametry marcowej pełni i warunki obserwacyjne
Podczas pełni jasność Księżyca przekroczy -12 magnitudo, co sprawi, że będzie on najjaśniejszym obiektem nocnego nieba. Średnica kątowa tarczy wyniesie około 30 minut kątowych, a odległość od Ziemi będzie zbliżona do średniej wartości około 380 tysięcy kilometrów.
Najbardziej efektowna faza wizualna przypadnie na pierwszą godzinę po wschodzie. Niskie położenie nad horyzontem spowoduje wrażenie powiększenia tarczy, znane jako złudzenie księżycowe. W praktyce rozmiar kątowy nie ulegnie zmianie, jednak obecność punktów odniesienia w krajobrazie wzmocni efekt wizualny.
Pełnia to także wymagający moment dla obserwatorów teleskopowych. Oświetlenie całej tarczy zmniejszy kontrast struktur powierzchniowych. Najlepiej widoczne pozostaną rozległe morza księżycowe oraz największe kratery, takie jak Kopernik czy Tycho.
Fotograficzna noc i ciekawostka o pełni
Wtorek 3 marca będzie sprzyjał fotografii krajobrazowej. Ujęcia wykonywane tuż po godzinie 18 pozwolą zestawić jasną tarczę z linią zabudowy, mostami, wieżami lub naturalnymi wzniesieniami. Teleobiektywy o ogniskowej 200–400 mm umożliwią uzyskanie dużej tarczy w kadrze, natomiast krótsze ogniskowe pozwolą pokazać kontekst przestrzenny.
Pełnia Księżyca zawsze przypada w momencie, gdy znajduje się on po przeciwnej stronie nieba niż Słońce. Oznacza to, że wschodzi niemal dokładnie o zachodzie Słońca i zachodzi o jego wschodzie. To geometryczne ustawienie Ziemi między Słońcem a Księżycem sprawia, że tarcza jest w pełni oświetlona, a noc staje się wyraźnie jaśniejsza niż w innych fazach.
