W piątek 20 marca po godzinie 21:20 czasu polskiego pojawiły się pierwsze sygnały o widoczności zorzy polarnej nad północną częścią kraju. Relacje obserwatorów wskazują na obecność delikatnej poświaty nad horyzontem w rejonie Bałtyku.
Parametry wiatru słonecznego i przebieg zjawiska
Analiza parametrów wiatru słonecznego wskazuje na wyraźną zmianę warunków około godziny 21:20. Składowa Bz pola magnetycznego przeszła z wartości dodatnich w silnie ujemne, osiągając poziom poniżej -20 nT. Taki układ sprzyja efektywnemu przekazywaniu energii do magnetosfery Ziemi.
Jednocześnie całkowite natężenie pola magnetycznego Bt wzrosło z około 20 nT do ponad 30 nT, co oznaczało napływ bardziej uporządkowanej struktury pola międzyplanetarnego. W tym samym czasie zarejestrowano wzrost gęstości protonów do wartości przekraczających 40 p/cm³ oraz przyspieszenie wiatru słonecznego do około 500–550 km/s.
Zestawienie tych parametrów wskazuje na uderzenie gęstszego i bardziej energetycznego strumienia wiatru słonecznego, co bezpośrednio przełożyło się na krótkotrwałe wzmocnienie aktywności zorzowej widocznej na północy Polski.
Obserwacje i dalszy rozwój sytuacji
Zjawisko pozostawało ograniczone do niskiego horyzontu i nie przybrało formy rozbudowanej zorzy widocznej w całym kraju. Najlepsze warunki panowały nad Bałtykiem, gdzie brak przeszkód terenowych zwiększał szanse rejestracji subtelnej emisji.
W kolejnych godzinach aktywność geomagnetyczna będzie zależeć od utrzymania ujemnej składowej Bz oraz podwyższonej gęstości wiatru słonecznego. Jeżeli parametry pozostaną na podobnym poziomie, możliwe będzie dalsze występowanie słabej zorzy fotograficznej.
Obserwacje będą wymagały ciemnego nieba, odsłoniętego północnego horyzontu oraz wykorzystania aparatu z ekspozycjami rzędu kilku sekund. W obecnych warunkach nie należy oczekiwać intensywnych struktur wizualnych, a jedynie subtelnych pojaśnień rejestrowanych matrycą.
