W pierwszym tygodniu czerwca na zachodnim niebie można obserwować dwa bardzo jasne obiekty. Nie są to gwiazdy, lecz Wenus i Jowisz, które z wieczora na wieczór zmniejszają swoją odległość kątową.
Obie planety są widoczne nisko nad północno-zachodnim horyzontem po zachodzie Słońca. Najlepszy moment na obserwację przypada w czasie zmierzchu cywilnego, gdy niebo jest już częściowo pociemniałe, ale planety nie zeszły jeszcze zbyt nisko.
Wenus znajduje się niżej i pozostaje jaśniejszym z dwóch obiektów. Jowisz świeci słabiej, ale nadal jest łatwy do rozpoznania gołym okiem. Ich ustawienie będzie szczególnie czytelne dla obserwatorów z odsłoniętym widnokręgiem w kierunku północno-zachodnim.
Koniunkcja Wenus z Jowiszem nastąpi 9 czerwca
Najmniejszy dystans kątowy między planetami przypadnie 9 czerwca. W czasie zmierzchu cywilnego Wenus i Jowisz będą znajdować się około 10 stopni nad północno-zachodnim horyzontem.
Odległość między nimi wyniesie wtedy około 1,5 stopnia. To wartość na tyle mała, że obie planety będzie można objąć wzrokiem jako zwartą parę, a w wielu lornetkach także w jednym polu widzenia.
Nie będzie to rekordowo ciasna koniunkcja Wenus i Jowisza, ponieważ w ostatnich latach zdarzały się ich bliższe zbliżenia. Znaczenie tego układu wynika jednak z dogodnej pory obserwacji oraz z faktu, że zjawisko przypadnie pod koniec wieczornej widoczności obu planet.
Po 9 czerwca dystans między Wenus i Jowiszem zacznie rosnąć. Do 14 czerwca odległość kątowa nadal będzie jednak mniejsza niż 5 stopni, co pozwoli śledzić zmianę położenia planet jeszcze przez kilka kolejnych wieczorów.
Jak obserwować zbliżenie planet z Polski
Do obserwacji nie jest potrzebny teleskop. Wenus i Jowisz należą do najjaśniejszych planet widocznych z Ziemi, dlatego przy przejrzystym powietrzu będą widoczne gołym okiem nawet na jasnym tle zmierzchu.
Kluczowe znaczenie ma odsłonięty horyzont. Planety będą położone nisko, dlatego zabudowa, drzewa lub wzniesienia mogą ograniczyć widoczność. Najlepsze warunki zapewni miejsce z otwartym widokiem na północny zachód.
Lornetka 10×50 pozwoli łatwiej odseparować oba obiekty od tła nieba. Obserwacje należy rozpoczynać krótko po zachodzie Słońca. Z każdą kolejną minutą planety będą przesuwały się niżej względem horyzontu, a warunki geometryczne szybko zaczną się pogarszać.
