Misja Artemis II dostarcza kolejnych dowodów na to, jak zaawansowana jest współczesna dokumentacja kosmiczna. NASA udostępniła właśnie serię zdjęć wykonanych przez załogę statku Orion 6 i 7 kwietnia 2026 roku. Obok szczegółowych ujęć księżycowego Basenu Orientale, astronauci uwiecznili również panoramę naszej galaktyki, ukazującą strukturę Drogi Mlecznej z perspektywy głębokiego kosmosu.
Geologia Księżyca: Pierścienie Basenu Orientale
Podczas przelotu nad Srebrnym Globem, załoga Oriona skupiła się na dokumentacji jednego z najciekawszych obszarów geologicznych – Mare Orientale (Morze Wschodnie). Zdjęcie to ukazuje złożoną strukturę pierścieni tego basenu uderzeniowego.
Jest to jeden z najmłodszych i najlepiej zachowanych kraterów tego typu. Jego koncentryczna budowa pozwala naukowcom na analizę procesów, jakie zachodziły w skorupie Księżyca miliardy lat temu. Dla załogi był to kluczowy element pierwszej zmiany obserwacyjnej, podczas której przez 7 godzin prowadzono bezpośrednią dokumentację powierzchni.
Nasza galaktyka w obiektywie załogi
Najnowsze z opublikowanych zdjęć (z 7 kwietnia 2026 r.) przenosi naszą uwagę znacznie dalej niż orbita Księżyca. Fotografia zatytułowana „Starstruck” przedstawia Drogę Mleczną w sposób rzadko spotykany w fotografii załogowej.
Na zdjęciu wyraźnie widać strukturę spiralną naszej galaktyki, zdominowaną przez dwa główne ramiona odchodzące od centralnej poprzeczki z gwiazd. NASA przypomina przy tej okazji skalę tego widoku:
- Rozpiętość: Droga Mleczna mierzy ponad 100 000 lat świetlnych.
- Położenie Ziemi: Znajdujemy się w jednym z ramion spiralnych, mniej więcej w połowie drogi od centrum galaktyki.
Ujęcie to nie tylko demonstruje możliwości sprzętu fotograficznego na pokładzie Oriona, ale także przypomina o skali przestrzeni, w której porusza się misja Artemis II.
Życie wewnątrz kapsuły: Widok z okna
Uzupełnieniem naukowych kadrów są zdjęcia o charakterze dokumentalnym, jak „Still Life” czy „A Room With a View”. Pokazują one perspektywę astronautów, dla których okna Oriona stały się głównym punktem obserwacyjnym podczas przelotu. Szczególne wrażenie robi moment uchwycony na 9 minut przed „zachodem Ziemi” (Earthset), gdy nasza planeta zaczęła znikać za horyzontem Księżyca.
