W środę 21 stycznia zorza polarna nad terytorium Polski nie będzie już zjawiskiem obserwowalnym wizualnie. Burza magnetyczna, która w poprzednich dniach osiągała bardzo wysokie poziomy aktywności, uległa wyraźnemu wygaszeniu. Parametry wiatru słonecznego wróciły do wartości umiarkowanych, a magnetosfera Ziemi stopniowo przechodzi w stan stabilizacji.
W takich warunkach nie należy spodziewać się rozległych struktur zorzowych ani jasnych łuków widocznych gołym okiem. Możliwe pozostaną jedynie sporadyczne, bardzo słabe epizody zorzowe o charakterze fotograficznym. Ich wystąpienie będzie trudne do przewidzenia w czasie i ograniczy się do krótkich momentów, rejestrowanych głównie przez aparaty o wysokiej czułości.
Nieliczne szanse na rejestrację fotograficzną
Potencjalne pojaśnienia zorzowe, jeśli się pojawią, będą miały niewielki zasięg i niską jasność powierzchniową. Obserwacje wizualne nie będą w praktyce możliwe, natomiast długie ekspozycje mogą zarejestrować subtelne struktury w północnej części nieba. Zjawiska te nie będą miały jednak charakteru ciągłego i mogą wystąpić w losowych przedziałach czasowych.
Środa będzie zatem dniem wyraźnie odbiegającym od warunków obserwacyjnych z początku tygodnia, a aktywność zorzowa ograniczy się do poziomu typowego dla słabych zaburzeń geomagnetycznych.
Wyjątkowe noce 19–20 stycznia nad Polską
Poniedziałek i wtorek, 19–20 stycznia, zapiszą się jako jeden z najbardziej spektakularnych okresów obserwacyjnych zorzy polarnej widocznej z obszaru Polski. Intensywność burzy magnetycznej, długotrwałe południowe skierowanie składowej Bz oraz bardzo wysoka prędkość wiatru słonecznego umożliwiły obserwacje zjawiska z niemal całego kraju.
Do redakcji napłynęły tysiące zdjęć dokumentujących zorzę w różnych fazach i formach, od niskich łuków po dynamiczne promienie i rozległe pojaśnienia nieba. Ze względu na skalę materiału jedynie niewielką część fotografii udało się zaprezentować podczas naszych transmisji na platformie YouTube. Mimo to ostatnie dwie noce potwierdziły, że silne burze geomagnetyczne potrafią przynieść w Polsce warunki obserwacyjne porównywalne z dużo wyższymi szerokościami geograficznymi.
